ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΤΟΝ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΜΟ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟ

Συγκέντρωση Τετάρτη 14/11/2018, στις 10:30, στο Εργατικό Κέντρο Ιωαννίνων.

Τις τελευταίες μέρες υπάρχει μεγάλη αναστάτωση στους κύκλους της ΓΣΕΕ – ΑΔΕΔΥ αλλά και του ΠΑΜΕ, όσων αφορά την πραγματοποίηση απεργίας τον Νοέμβριο. Το ιστορικό ξεκινάει με την προκήρυξη απεργίας από τα συνδικάτα οικοδόμων στις 8/11. Η ΑΔΕΔΥ κάλεσε σε απεργία στις 14 του μήνα, αναγκάζοντας τους οικοδόμους να αλλάξουν την ημέρα για τις 14/11 περιμένοντας το κάλεσμα της ΓΣΕΕ. Η ΓΣΕΕ τελικά καλεί στις 28/11 αναγκάζοντας από την μία όλα τα εργατικά κέντρα που ελέγχει το ΠΑΜΕ να καλέσουν κι αυτά στις 28/11, αφήνοντας το κάλεσμα των οικοδόμων για τις 14/11.

Δεν είναι ανάγκη, κάποιος να έχει εντρυφήσει στην συνδικαλιστική ιστορία του τόπου, για να καταλάβει πόσο βρωμάει η υπόθεση. Από την μία, το ΠΑΜΕ προσπάθησε να τραβήξει τη ΓΣΕΕ σε απεργία, πρακτική που ακολουθεί χρόνια τώρα και από την άλλη οι γραφειοκράτες της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ κατάφεραν, αρκετά εύκολα όπως αποδείχτηκε, να δημιουργήσουν μεγάλη αναταραχή στους συνδικαλιστές του ΠΑΜΕ αναγκάζοντας τους σε αναδίπλωση.

Κάπου ανάμεσα σε αυτή την κατάσταση, έχουν βρεθεί οι εργαζόμενοι αλλά και πολλά πρωτοβάθμια σωματεία, τα οποία είδαν την κλασσική απεργία – πυροτέχνημα, (λίγο πριν την ψήφιση του προϋπολογισμού) να εκφυλίζεται για άλλη μια φορά. Έχουν γραφτεί αμέτρητα κείμενα για το βρώμικο και διασπαστικό ρόλο των γραφειοκρατικών τριτοβάθμιων οργάνων της χώρας κι έτσι κι αλλιώς δεν περιμέναμε και τίποτα λιγότερο.

Παρά όμως τον ζόφο που επικρατεί στο συνδικαλιστικό πεδίο και τον εκφυλισμό της απεργίας που προωθούν οι ΓΣΕΕ, ΑΔΕΔΥ και ΠΑΜΕ, ποτίζοντας ταυτόχρονα το δέντρο της εθνικής συμφιλίωσης, οι εργάτες και οι εργάτριες πρέπει να αντιληφθούμε ότι τα συμφέροντα τα οποία μας εξυπηρετούν είναι ξεκάθαρα τα ταξικά. Τίποτα και ποτέ δεν μας χαρίστηκε χωρίς αγώνα.

Ακόμα και οι συλλογικές συμβάσεις εργασίας, οι οποίες έχουν μπει στην ατζέντα του ΣΥΡΙΖΑ, αποτελούν εξόφθαλμα ένα προεκλογικό τρικ. Δε μπορούμε να περιμένουμε από τις κυβερνήσεις και τα αφεντικά να μας χαριστούν. Αντίθετα, θα πρέπει να αγωνιστούμε και να διεκδικήσουμε τους όρους ζωής μας. Η «έξοδος από την κρίση», δεν αποτελεί παρά ένα πλασματικό σενάριο, πράγμα που το καταλαβαίνουμε βέβαια όλοι οι εργαζόμενοι, καθώς δεν έχουμε δει καμία αύξηση στον μισθό μας, καμία καλυτέρευση των υλικών όρων ζωής μας. Tο αυξημένο πρωτογενές πλεόνασμα, για το οποίο τόσο μας έχουν ζαλίσει τα αυτιά, έχει προέρθει από τις βαριές φορολογήσεις της εργατικής τάξης και προορίζεται για τις τσέπες των μαντρόσκυλων του κράτους και των αφεντικών, δηλαδή των καραβανάδων και των μπάτσων, με την μορφή των αναδρομικών.

“Όαση” σε αυτή την κατάσταση, αποτελεί η προσπάθεια των πρωτοβάθμιων σωματείων στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη να καλέσουν διακλαδική απεργία στη 1 Νοέμβρη χωρίς να περιμένουν καμία ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ. Η οργάνωση στα σωματεία και η αντίσταση στους χώρους δουλειάς, δεν αποτελεί ένα μότο που έχουμε φετιχοποιήσει, αλλά είναι το όπλο μας απέναντι στα αφεντικά τα οποία το μόνο που δεν θέλουν, είναι εργαζόμενοι που αντιλαμβάνονται την καταπίεση που βιώνουν και την ασφάλεια που μπορεί να τους παρέχει ένα δυνατό συνδικαλιστικό όργανο. Μια ασφάλεια που μας δίνει το αβαντάζ να μπορούμε να διεκδικούμε ό,τι έχει παρθεί, μετά από 8 χρόνια “λιτότητας”.

Τέλος, εάν τα σωματεία αποτελούν το δόρυ στα χέρια των εργατών, η αιχμή του ξεκάθαρα είναι η απεργία. Μια απεργία μακριά από ηγεσίες, γραφειοκράτες και κομματικούς μηχανισμούς, που μόνο σκοπό έχουν να εξυπηρετούν το κράτος και το κεφάλαιο. Μια απεργία που να έρχεται σε ρήξη με τα αφεντικά, μικρά και μεγάλα και όχι να κατεβαίνει μαζί τους στο δρόμο υπό το πρίσμα της κοινωνικής ή και εθνικής συμμαχίας.

 

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΑΠΕΡΓΙΕΣ

ΚΑΜΙΑ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ ΣΕ ΓΣΕΕ ΚΑΙ ΚΟΜΜΑΤΑ

ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗ ΣΤΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ ΤΗΣ ΔΟΥΛΕΙΑΣ

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗ ΦΡΙΚΗ ΤΗΣ ΜΙΣΘΩΤΗΣ ΣΚΛΑΒΙΑΣ

 

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΚΗ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΝΩΣΗ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ

eseioanninon.squat.gr    ese.ioanninon@gmail.com

 

Posted in Καλέσματα - Δράσεις - Εκδηλώσεις | Leave a comment

Πορεία υπέρ των Καταλήψεων – Σάββατο 03-11-2018 – 12:00 πλάτανος

Είναι αξιοπρεπές, να ζεις πάντα με σκυμμένο το κεφάλι, μπροστά στο αφεντικό ή τον προϊστάμενο, γιατί δεν μπορείς να αντιδράσεις στο άδικο και φοβάσαι ότι θα βρεθείς αύριο χωρίς δουλειά; Φοβάσαι ότι τον άλλο μήνα δεν θα έχεις να πληρώσει το νοίκι, το δάνειο, τον ΕΝΦΙΑ και τα χρέη στην εφορία.

Είναι αξιοπρεπές, να κολλάς την μούρη μπροστά στην τηλεόραση, περιμένοντας με αγωνία αν θα εξαγγέλλει η κυβέρνηση την περικοπή των συντάξεων κι έχεις τον φόβο, ότι σε λίγο καιρό δεν θα μπορείς να πληρώσεις τα φάρμακά σου;

Είναι αξιοπρεπές, να τρέμεις όταν εμφανίζονται αυτοί που καταγράφουν το ρολόι της ΔΕΗ, όταν την ίδια ώρα που οι βιομηχανίες στην ΒΙΠΕ δεν πληρώνουν σχεδόν τίποτα για ρεύμα;

Είναι αξιοπρεπές, να ζεις σε μια περιοχή που κατακλύζεται από νερά και εσύ να το πληρώνεις, όταν ο Δήμος και οι δημόσιες υπηρεσίες χρωστούν εκατομμύρια στην ΔΕΥΑΙ;

Είναι αξιοπρεπές, να ξεπαγιάζεις από το κρύο, όταν δίπλα σου, έρχονται οι εταιρίες να εξορύξουν πετρέλαιο, να καταστρέψουν τα πάντα στο διάβα τους και μετά να στο πουλήσουν πανάκριβα. Πρόσεξε εδώ. Δεν λέμε πως θα πρέπει να διαλυθεί το περιβάλλον για να υπάρχει φτηνή θέρμανση. Αλίμονο! Αναδεικνύουμε την αντίφαση του κόσμου της αγοράς.

Είναι αξιοπρεπές, να φοβάσαι ότι το σπίτι σου θα καταλήξει σε πλειστηριασμό, θα το διαχειρίζεται μια εταιρία real estate ή μια τράπεζα, προσπαθώντας να ρυθμίσει τα ¨κόκκινα δάνεια¨ για να έχει αυτή κεφαλαιακή επάρκεια;

Είναι αξιοπρεπές, να φιλάς τις κατουρημένες ποδιές των δημάρχων, των βουλευτάδων, των πολιτικών και των ψηφοθήρων, που σου πουλάν ελπίδες ότι θα λύσουν τα προβλήματά σου;

Είναι αξιοπρεπές να είσαι εργαζόμενη/ος και να φοβάσαι ότι τα παιδιά σου θα ζήσουν σε ένα ακόμα πιο δύσκολο μέλλον;

ΕΙΝΑΙ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΣ ΝΑ ΦΟΒΑΣΑΙ;

Οι καταλήψεις δεν είναι μόνο το ξαναζωντάνεμα εγκαταλελειμμένων σπιτιών. Οι καταλήψεις συγκρούονται με αυτό το πεδίο του φόβου και πολεμούν ενάντια στον παραλογισμό αυτού του κόσμου, ενάντια στην απάθεια, την κατάθλιψη και την μιζέρια. Δεν έχουν για όπλα, θεωρίες άπιαστες, μεγάλα ιδεολογικά σχήματα και υποσχέσεις. Έχουν απαντήσεις για μια αξιοπρεπή ζωή, σήμερα με τρόπους που τίθενται σε εφαρμογή και πετυχαίνουν. Οι καταλήψεις δεν είναι διαφορετικά σπίτια γιατί έχουν μαυροκόκκινες σημαίες στις ταράτσες τους. Είναι διαφορετικά σπίτια γιατί οι άνθρωποί τους σιχαίνονται την ομοιομορφία του συμβιβασμού και της υποταγής.

Εδώ, στην γειτονιά του Πλατάνου, όπως και παρακάτω στον Μώλο, όπως και παραπέρα στην Λούτσα, οι καταλήψεις συνεχίζουν να ξεφυτρώνουν στις γειτονιές, παρά την καταστολή και τα χτυπήματα που δέχονται από το κράτος. Δεν είναι μαζοχισμός. Δεν είναι καβάντζα κι επανάπαυση. Είναι ανάγκη και επιλογή.

Την δεκαετία του 70΄, στην περιοχή Πόρτα Τιτσινέζε του Μιλάνο στην οποία υπήρχαν πολλές καταλήψεις, κάποιος ή κάποια, έγραψε στον τοίχο ενός μπαρ την παρακάτω φράση: “Αυτή είναι η γειτονιά των διαφορετικών κι ότι είναι διαφορετικό είναι όμορφο“. Όσο παράξενα κι αν σου ακούγονται όλα αυτά, αξίζει να ψάξεις βαθιά μέσα στο μυαλό σου και να βάλεις στην άκρη τα κατεστημένα. Γιατί κάπου εκεί, ίσως βρίσκεται ένας διακόπτης. Γύρισέ τον. Γιατί αξίζει να σκεφτείς διαφορετικά.

Και ένα δικαστήριο – Τρίτη 06-11-2018 – 09:00

Tον Οκτώβρη του 2016 ήταν προγραμματισμένη η δίκη του συντρόφου που συνελήφθη τον Απρίλη του ΄15 κατά την αστυνομική επιχείρηση εκκένωσης της κατάληψης Acta et Verba (περισσότερα για την τελική του αθώωση δες εδώ). Ωστόσο, η μέρα εκδίκασης της υπόθεσης σημαδεύτηκε από την πρωτόγνωρη, για τα δεδομένα της πόλης, αστυνομική καταστολή εναντίον των αλληλέγγυων, με αποτέλεσμα τη βίαιη σύλληψη 2 συντρόφων που προσήλθαν για να παρακολουθήσουν τη δίκη.

Μετά από αλλεπάλληλες αναβολές η δίκη τους θα γίνει στις 6 Νοέμβρη 2018, καθώς διώκονται για κάμποσα πλημμελήματα.

Δε μας προκαλεί καμία εντύπωση η ποινικοποίηση και καταστολή της επιλογής της κατάληψης αλλά και των αλληλέγγυων ατόμων σε αυτή. Εντύπωση θα προκαλούσε εάν εμείς σταματούσαμε να γεμίζουμε τα άδεια κτήρια με ανθρώπους, ιδέες, ζωή. Εντύπωση θα προκαλούσε εάν εμείς αφήναμε ξεκρέμαστους τους αγωνιστές, τους συντρόφους, τους καταληψίες…

Αλληλεγγύη στους 2 διωκόµενους συντρόφους
Κανένας µόνος απέναντι στην καταστολή

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ
τρίτη 6/11/18 στις 09:00 στα δικαστήρια

Continue reading

Posted in Διαδηλώσεις, Δρασεις στις γειτονιες, Καταλήψεις | Tagged , , , | Leave a comment

ΜΠΟΓΙΕΣ ΚΑΙ ΣΥΝΘΗΜΑΤΑ ΣΤΟ ΣΤΡΑΤΟΔΙΚΕΙΟ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ

Στο πλαίσιο αλληλεγγύης στον Δ.Δημτσιάδη και στους ολικούς αρνητές στράτευσης προχωρήσαμε  χτες το βράδυ, 30 Οκτωβρη –παρα την εντονη παρουσία της αστυνομίας που παρατηρείται τελευταία σε κάθε γωνια του κέντρου- σε παρέμβαση με μπογιές, συνθήματα και τρικάκια στο Στρατοδικείο Ιωαννίνων, ένα κτίριο στο οποίο δραστηριοποιούνται όσοι διατελούν σημαντικό ρόλο στην καταστολή των ολικών αρνητών στράτευσης και των αγωνιζόμενων τόσο σε καιρό ειρήνης όσο και σε καιρό πολέμου. Την τελευταία περίοδο περίτεχνα, βλέπουμε να εκφράζεται όλο και πιο έντονα  μια πολεμική ρητορική από την πλευρά του ελληνικού κράτους που αφορά τις έρευνες για φυσικό αέριο ή πετρέλαιο στην ΑΟΖ της Κύπρου και την οριοθέτηση αυτής. Παράλληλα το ελληνικό κράτος διατηρεί τις συμμαχίες του στην περιοχή(Αίγυπτος, Κύπρος, Ισραήλ) και διοργανώνει  μεγάλες πολεμικές ασκήσεις στα πλαίσια της ετοιμότητας για αναταραχές στην Ανατ. Μεσόγειο, ενώ παράλληλα η ίδια ρητορική ακολουθείται και προς το βορρά, αφού το μακεδονικό είναι ένα ζήτημα το οποίο μετά την συμφωνία των Πρεσπών, καθορίζει κεντρικές πολιτικές εξελίξεις  εδω και αρκετό καιρό. Αυτή η επιθετικότητα του ελληνικού κράτους εκφράζεται και προς τον εσωτερικό εχθρό προσπαθώντας να εξουθενώσει οικονομικά και δικαστικά τους ολικούς αρνητές στράτευσης αλλά και όποιο κομμάτι της κοινωνίας αντιστέκεται.

Ειδικά τις τελευταίες ημέρες, με αφορμή την ‘’υπόθεση Κατσίφα’’ στους Βουλιαράτες, οι εθνικιστικές ιαχές τείνουν να ξαναμπούν στην δημόσια σφαίρα. Στην πόλη των Ιωαννίνων έγινε στις 28/10 συγκέντρωση έξω από το αλβανικό προξενείο, διοργανωμένη από χρυσαυγίτες και «βορειοηπειρώτες» την οποία τα ΜΜΕ μπορεί να την χαρακτήρισαν ως ειρηνική, μα τα συνθήματά τους έδειχναν το αντίθετο. Απαιτούν πόλεμο και αίμα και φαντασιώνονται ένα πρότυπο ανθρώπου που θα σκοτώνεται δήθεν για ένα κομμάτι πανί, αλλά στην πραγματικότητα θα θυσιάζεται για τα συμφέροντα των αφεντικών και του κράτους.

Μέσα σε αυτή την διαμορφούμενη μιλιταριστική συνθήκη, η άρνηση στράτευσης αποτελεί κομβική επιλογή ταξικής αντίστασης. Δείχνει πως οι εργαζόμενοι δεν θα γίνουν βορά στις ορέξεις των εκμεταλλευτών τους και ότι ο ταξικός πόλεμος, θα συνεχιστεί σε κάθε πεδίο της καθημερινότητας, στους χώρους δουλειάς, τις γειτονιές και τους δρόμους. Συνεπώς όσοι παίρνουν αυτό τον δρόμο, έχουν την αμέριστη στήριξή μας.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΝ Δ. ΔΗΜΤΣΙΑΔΗ

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΟΛΙΚΟΥΣ ΑΡΝΗΤΕΣ ΣΤΡΑΤΕΥΣΗΣ

ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΟΥ ΕΞΑΧΙΛΙΑΡΟΥ ΚΑΙ ΠΑΥΣΗ ΚΑΘΕ ΔΙΩΞΗΣ

Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΟΠΛΟ ΤΩΝ ΕΡΓΑΤΩΝ, ΠΟΛΕΜΟ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΤΩΝ ΑΦΕΝΤΙΚΩΝ

Ελευθεριακή Συνδικαλιστική Ένωση Ιωαννίνων

Posted in Αντιμιλιταρισμος, καταστολη | Leave a comment

ΟΙ ΣΥΛΛΟΓΙΚΕΣ ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑI ΕΚΛΟΓΙΚΟ ΠΑΙΧΝΙΔΑΚΙ ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΑΚΤΗΣΗ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ

Μεγάλος ντόρος γίνεται τον τελευταίο καιρό – ειδικά μετά την περίφημη “έξοδο από τα μνημόνια” για την επαναφορά των συλλογικών διαπραγματεύσεων αναφορικά με τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας (ΣΣΕ). Οι συλλογικές συμβάσεις είναι συμφωνίες που καθορίζουν τις συνθήκες εργασίας και τις αμοιβές στους χώρους εργασίας, συνάπτονται ανά κλάδο μεταξύ των οργανώσεων των εργοδοτών και των εργαζομένων, και καλύπτουν όλους τους εργαζόμενους της χώρας. Από το 2011 και μετά είχαν μειωθεί δραστικά. Oυσιαστικά η πλειοψηφία των εργαζομένων πληρώνονταν με βάση την Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας, με τον άθλιο μισθό πείνας των 586 ευρώ για τους άνω των 25 και 510 κάτω από αυτή την ηλικία. Με αυτό το υπέροχο δώρο, τα αφεντικά πέτυχαν όχι μόνο φτηνότερο εργατικό κόστος, αλλά μέσω των προφορικών συμφωνιών, υποτίμησαν ακόμη περισσότερο τους μισθούς. Εγκαθίδρυσαν σε απόλυτη συνεργασία με τον κρατικό μηχανισμό την συνθήκη της παράνομης μισθοδοσίας, προβάλλοντας το επιχείρημα ότι τα νόμιμα είναι ελάχιστα λεφτά επομένως η πληρωμή “στο χέρι” φαινομενικά ελαφρώς αυξημένη, εγγυάται μια πιο αξιοπρεπή διαβίωση. Έτσι τα περισσότερα αφεντικά κατάφεραν να μη δίνουν δώρα και επιδόματα και να βάζουν στην τσέπη τις ασφαλιστικές εισφορές. Αυτό οδήγησε σε ακόμη μεγαλύτερη επισφάλεια, αβεβαιότητα και πειθάρχηση. Σήμερα ελάχιστοι εργαζόμενοι γνωρίζουν τους όρους της σύμβασής τους κι αυτό είναι η πιο ουσιώδης απαξίωση και των ΣΣΕ.

Παράλληλα οι κατάπτυστες “ενώσεις προσώπων” έριξαν τους μισθούς κάτω από τις ΣΣΕ, αφού οι 8 στις 10 επιχειρησιακές ΣΣΕ συνάπτονται από αυτές, ως καρικατούρα εκπροσώπησης των εργαζομένων και πρακτικά λειτουργούν ως επικυρώσεις τον εργοδοτικών εισηγήσεων. Μέσα σε όλα αυτά, σε πολλές επιχειρήσεις ο μισθός κρύφτηκε πίσω από μικρό-επιδόματα ή ακόμη χειρότερα εξαπλώθηκε το φαινόμενο να πληρώνεται μέρος του με κουπόνια για σουπερμάρκετ. Όλα αυτά θα συνεχίσουν να ισχύουν, μετατρέποντας σε κενό γράμμα την επαναφορά της ισχύος των ΣΣΕ.

Κι έρχονται τώρα τα αριστερά φυντάνια διαχείρισης της εξουσίας, να προβάλλουν πανηγυρικά ότι αυτοί θα επαναφέρουν την ισορροπία στις εργασιακές σχέσεις, καθώς και ότι αυτοί νοιάζονται για το εισόδημα των εργαζομένων! Όταν πριν ένα χρόνο οι ίδιοι διεμβόλιζαν την δυνατότητα κήρυξης απεργίας, όταν οι ίδιοι ευθύνονται για την ανασφάλιστη εργασία, όταν οι ίδιοι δεν κάνουν τίποτα για την απορρύθμιση του ωραρίου, την εντατικοποίηση της δουλειάς και τα χαμηλά μεροκάματα. Η “φιλεργατική” τους πολιτική δεν μπορεί να ξεπεράσει το όριο να γράψουν μερικούς ανεφάρμοστους ουσιαστικά νόμους ή να κάνουν όμορφες δηλώσεις στα ΜΜΕ. Και ω του θαύματος! Υπόσχονται ότι θα αυξήσουν τον κατώτατο μισθό κατά 30 ευρώ και θα καταργήσουν τον υποκατώτατο, λίγους μήνες πριν τις εκλογές!

Οι εργαζόμενοι/ες όμως δεν τρώμε κουτόχορτο. Το κράτος προσπαθεί πάντοτε να καρπωθεί και να αφομοιώσει τα αιτήματα των εργαζομένων. Και χωρίς αμφιβολία, διακρίνει την ελλειμματική πρόθεση διεκδικήσεων του εργατικού κινήματος, την αδυναμία οργάνωσής του σε ριζοσπαστική κατεύθυνση και την χειραγώγησή από την συνδικαλιστική γραφειοκρατία που εξυπηρετεί έκδηλα τα συμφέροντα του κεφαλαίου.

Γιατί όταν πλησιάζουν οι εκλογές, ορμάνε πάνω στο πτώμα της κοινωνίας, σαν τα κοράκια, κάθε λογής πολιτικάντηδες, ακόμη και αν έχουν συνδικαλιστική μουσούδα. Οι ηγεσίες των ΓΣΕΕ/ΑΔΕΔΥ/ΠΑΜΕ, είναι σίγουρο πως θα αρπάξουν την ευκαιρία για να παρουσιάσουν αγώνες που θα τους εξαργυρώσουν στην συνέχεια εκλογικά. Η συνδικαλιστική γραφειοκρατία άλλωστε, είναι δεμένη χειροπόδαρα με τα κόμματα και πάντοτε έβλεπε τους αγώνες ως τμήμα πελατειακών σχέσεων. Το θέατρο λοιπόν της “μάχης” που θα δώσουν, θα είναι τον επόμενο καιρό η επαναφορά της ισχύος των ΣΣΕ και η αύξηση του κατώτατου μισθού. Γύρω από αυτά θα προσπαθήσουν όλοι όσοι κατέχουν την εξουσία-κι όσοι την διεκδικούν- να μαζέψουν «ψηφαλάκια».

Ο δεύτερος στόχος τους, είναι η απαξίωση των εργατικών αγώνων. Η αποδυνάμωση της συλλογικής διάστασης των διεκδικήσεων, εκεί που το κράτος και τα αφεντικά προσπαθούν να τις “ρυθμίσουν” και να παράξουν ταξική ειρήνη, η μετατροπή των συνδικάτων σε διακοσμητικά, μιας και η όποια “αντιπαράθεση” θα μετατεθεί στο Κοινοβούλιο, η διασπορά της ψευδαίσθησης ότι για την βελτίωση των όρων ζωής, δεν απαιτείται προσπάθεια, συνέπεια και επιθετική συνδικαλιστική δράση, αλλά αρκεί να ρίξει κάποιος μια ψήφο στο σωστό κόμμα.

Τα ζητήματα όμως που τίθενται είναι πραγματικά. Σε αυτή την συγκυρία επομένως, είναι απαραίτητο να αναδειχθεί ότι οι διεκδικήσεις των εργαζομένων δεν μπορούν να στριμωχτούν στα ψηφοθηρικά παιχνίδια των κομμάτων. Είναι απαιτήσεις που προκύπτουν από τις καθημερινές ανάγκες της εργατικής τάξης και ως τέτοιες, πρέπει να προβληθούν, να αντιπαρατεθούν και γίνουν κτήμα όσο το δυνατόν περισσότερων, μέσα στα πεδία που γεννιούνται, δηλαδή στους χώρους εργασίας ενάντια στα αφεντικά και στους δρόμους ενάντια στο κράτος τους. Κι όλα αυτά, χρειάζονται πρώτα από όλα μαχητικά, μαζικά και ανυποχώρητα σωματεία, τα οποία δεν είναι και δεν θα γίνουν φυτώρια εργατοπατέρων και αυριανών υποψήφιων. Τέτοια σωματεία υπάρχουν. Πρωτοβάθμια σωματεία σε όλη την Ελλάδα, οργανώνονται από τα κάτω, συντονίζονται και διεξάγουν αγώνες σε όλους τους κλάδους. Σωματεία βάσης συσπειρώνουν όλο και περισσότερο κόσμο, ασκώντας εντελώς διαφορετική στρατηγική στην συνδικαλιστική δράση. Αυτά τα σωματεία πρέπει να γίνουν περισσότερα. Ο δρόμος της ηττοπάθειας, έχει ηττηθεί…

ΚΑΘΟΛΙΚΗ ΕΠΑΝΑΦΟΡΑ ΤΩΝ ΣΣΕ ΜΕ ΓΕΝΝΑΙΕΣ ΑΥΞΗΣΕΙΣ ΜΙΣΘΩΝ-ΜΕΙΩΣΗ ΩΡΑΡΊΩΝ

ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΟΥ Ν. 4024/2011 ΠΟΥ ΔΙΝΕΙ ΤΗΝ ΔΥΝΑΤΌΤΗΤΑ ΣΤΙΣ ΕΝΩΣΕΙΣ ΠΡΟΣΩΠΩΝ ΝΑ ΜΕΙΩΝΟΥΝ ΜΙΣΘΟΥΣ

ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΚΆΘΕ ΟΡΟΥ ΠΟΥ ΑΝΑΦΕΡΕΤΑΙ ΣΕ ΠΡΟΦΟΡΙΚΕΣ ΣΥΜΦΩΝΙΕΣ ΜΕΤΑΞΥ ΕΡΓΟΔΟΤΗ-ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥ

ΜΑΧΗΤΙΚΑ ΣΥΝΔΙΚΑΤΑ ΠΑΝΤΟΥ

ΑΥΤΟΡΓΑΝΩΣΗ-ΑΝΤΙΕΡΑΡΧΙΑ- ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΚΗ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΝΩΣΗ

ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ – ΑΘΗΝΩΝ – ΡΕΘΥΜΝΟΥ

Το κείμενο σε pdf: SSE athina giannena rethymno

Posted in αρθρα, Εργατικές ειδήσεις, Εργατική νομοθεσία, Κείμενα-αφίσες της ΕΣΕ | Leave a comment

Η βία στα κάτεργα του τουρισμού

Η βία στα κάτεργα του τουρισμού

(Με αφορμή τον ξυλοδαρμό εργαζομένου)

Στις αρχές του μήνα, ένας 17χρονος εργαζόμενος στο γνωστό ξενοδοχείο Ανθούσα στη Σταλίδα ξυλοκοπείται άγρια από τσιράκια της εργοδοσίας πιστά στα συμφέροντα των αφεντικών τους: ο λόγος για τον διευθυντή προσωπικού του ξενοδοχείου Θ. Γκούμα, που μαζί με τον αδερφό του που δούλευε ως ρεσεψιονίστας και τον διευθυντή συντήρησης Μ. Σμυρνάκη έκλεισαν τον 17χρονο εργαζόμενο στο δωμάτιό του, όπου διέμενε μετά τη λήξη της σύμβασής του, και τον βασάνιζαν για ώρα χτυπώντας τον σε ζωτικά όργανα. Τα τραύματα ήταν τόσο σοβαρά που ο 17χρονος αναγκάστηκε να υποβληθεί σε πολύωρη χειρουργική επέμβαση στο Βενιζέλειο Νοσοκομείο με κίνδυνο μόνιμης αναπηρίας. Οι ξυλοδαρμοί και η ψυχολογική βία στα τουριστικά κάτεργα του νησιού δεν είναι μεμονωμένα περιστατικά, αλλά καθημερινά φαινόμενα. Από τα εκατοντάδες επεισόδια εργοδοτικής βίας δεν γίνονται γνωστές παρά μερικές μονάχα περιπτώσεις. Δυστυχώς, ο φόβος της απόλυσης ή της μη επαναπρόσληψης την επόμενη σεζόν, η προσωπική έκθεση και το σοκ, οδηγούν πολλούς/ες εργαζόμενους/ες από εμάς να σιωπούμε μπροστά στη βία των αφεντικών και όσων τάσσονται μαζί τους απλά για την προσωπική τους ανέλιξη. Αν η μητέρα του 17χρονου δεν είχε καταγγείλει το περιστατικό στο Εργατικό Κέντρο Ηρακλείου, άλλη μια εργοδοτική επίθεση θα είχε θαφτεί μέσω εκβιασμών και απειλών στο προσωπικό του ξενοδοχείου.

Η βία των εργοδοτών-διευθυντών-προϊσταμένων-υπευθύνων προκύπτει από την ίδια τους τη θέση. Η ίδια η ιεραρχική οργάνωση μιας επιχειρήσης δημιουργεί διαχωρισμούς μεταξύ των εργαζομένων, αποπροσανατολίζοντάς μας από το συλλογικό μας συμφέρον. Η ιεραρχία αυτή γεννά τη βία των αφεντικών και η θέση τους δεν είναι απλά μια θέση προνομίου, αλλά θέση εκμετάλλευσης των εργαζομένων.

Στην Κρήτη όπως και παντού, η εργοδοτική βία με όλες τις μορφές της είναι ο βασικός μοχλός της τουριστικής ανάπτυξης: εντατικοποίηση, απλήρωτη εργασία, εκβιασμοί και ξύλο. Η τουριστική βιομηχανία του νησιού αποτελεί ένα πραγματικό κάτεργο όπου χιλιάδες από μας δουλεύουμε σε άθλιες συνθήκες, με εξαντλητικά ωράρια, χωρίς ρεπό, ανασφάλιστοι/ες και με μισθούς πείνας. Τα τεράστια κέρδη του ντόπιου τουριστικού κεφαλαίου στην πραγματικότητα δεν βγαίνουν μόνο από τα εκατομμύρια των τουριστών, αλλά από την εκμετάλλευση της εργασίας, τη μείωση του εργατικού κόστους -των εξόδων των αφεντικών- με πετσόκομμα των μισθών και κάλυψη πολλαπλών πόστων από λίγους/ες εργαζόμενους/ες.

Η εντατικοποίηση της εργασίας με εξαντλητικά δεκάωρα και δωδεκάωρα, με το χρόνο μετακίνησης μας να επιμηκύνει την εργάσιμη μέρα, προκειμένου το αφεντικό να βγάζει τη δουλειά με τους μισούς εργαζόμενους/ες, μας αναγκάζει να δουλεύουμε κατάκοποι χωρίς να μεριμνεί κανείς για τα προβλήματα της σωματικής και ψυχικής μας υγείας. Τα εργατικά «ατυχήματα» πληθαίνουν και κανείς δεν αναλαμβάνει τις ευθύνες γι’ αυτά. Τα περισσότερα από αυτά δεν καταγράφονται πουθενά και οι αποζημιώσεις δεν έρχονται ποτέ. Αντίθετα, το βάρος της ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης πέφτει πάνω μας, όπως και το κόστος της μεταφοράς και στέγασής μας. Ακόμα και οι μεγάλες ξενοδοχειακές μονάδες που λένε πως μας παρέχουν στέγη, τις περισσότερες φορές μας στοιβάζουν τον ένα πάνω στον άλλο σε δωμάτια χωρίς κλιματισμό ή κουζίνα ή ακόμα και παράθυρα και με τοίχους γεμάτους μούχλα. Μια τρύπα ουσιαστικά για να κλειστούμε τον “ελεύθερο” χρόνο που δεν μας θέλουν να δουλεύουμε γι’ αυτούς, μιας και πρέπει να μην κυκλοφορούμε στους κοινόχρηστους χώρους του ξενοδοχείου. Μειώνουν έτσι τα έξοδά τους για την επιβίωσή μας, μειώνουν τον έμμεσο μισθό μας.

Ας κοιτάξουμε τα εργασιακά καθεστώτα «πρακτικής» και «μαθητείας» (χωρίς ασφάλιση, με ελάχιστη ή καθόλου αμοιβή), όπου νέοι/ες εργαζομένοι/ες βγάζουμε την ίδια δουλειά με έναν/μία εργαζόμενο/η πλήρους απασχόλησης, αλλά με μηδενικό κόστος για τα αφεντικά. Με την πρακτική και τη μαθητεία, ένα αφεντικό στην κυριολεξία πολλαπλασιάζει το κέρδος της εργάσιμης ημέρας γιατί πολύ απλά, για το ίδιο 10ωρο καταβάλλει το 1/3 ενός «κανονικού» μισθού (300 ευρώ/μήνα, 10ε/μέρα, 1ε/ώρα) ή απασχολεί έναν/μία εργαζόμενο/η αμισθί, χωρίς έξοδα ασφάλισης, δώρα και αποζημιώσεις.

Οι ξενοδόχοι της χώρας αξιοποίησαν άριστα την αντεργατική νομοθεσία της μνημονιακής περιόδου: ξεφορτώθηκαν τους «ασύμφορους» εργαζόμενους/ες με μεγάλη προϋπηρεσία, πήραν στη θέση τους μαθητευόμενους/ες και πρακτικάριους/ες που κάνουν τη δουλειά τζάμπα και ανάγκασαν τους υπόλοιπους/ες να υπογράψουν ατομικές συμβάσεις εργασίας με μειωμένες αποδοχές.

Στηριζόμενη στην αντεργατική νομοθεσία, η επίθεση του τουριστικού κεφαλαίου όλα αυτά τα χρόνια υπήρξε σφοδρή: γιγάντωση των ελαστικών μορφών εργασίας (ενοικίαση προσωπικού, μερική απασχόληση, πρακτική κ.α.), κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων, μισθολογικές διακρίσεις για τους νέους/ες κάτω των 25 ετών, κατάργηση των βαρέων και ανθυγιεινών, στέρηση του επιδόματος εποχικής εργασίας. Σε αυτήν την κατεύθυνση το τουριστικό κεφάλαιο της Κρήτης αποτέλεσε υπόδειγμα επικερδούς επιχειρηματικότητας και ορθολογικής διαχείρισης των εργασιακών σχέσεων. Κάνοντας την αρχή, οι ξενοδόχοι του Ηρακλείου διέλυσαν το 2016 την Ένωση Ξενοδόχων Ηρακλείου για να αποφύγουν τις δεσμεύσεις της τοπικής κλαδικής συλλογικής σύμβασης εργασίας και να επιβάλλουν επιχειρησιακές συμβάσεις σε συμφωνία με τις Ενώσεις Προσώπων που στελέχωσαν εν μία νυκτί με ανώτερους υπαλλήλους-τσιράκια.

Δεν θέλει πολύ ψάξιμο για να δούμε ότι οι ξενοδόχοι της Κρήτης πλούτισαν εν μέσω κρίσης. Τα τελευταία χρόνια όλοι οι δείκτες στο πεδίο του τουρισμού είναι θετικοί: αύξηση αφίξεων, αύξηση ταξιδιωτικών εισπράξεων, πλεόνασμα στο ισοζύγιο ταξιδιωτικών υπηρεσιών, συνολική αύξηση του τουριστικού προϊόντος. Η φετινή καλοκαιρινή σεζόν στην Κρήτη κλείνει με ξενοδοχειακές πληρότητες άνω του 90% και αυξήσεις της τάξεως του 7-8% στις αφίξεις και του 3% στα κέρδη. Την ίδια στιγμή φυσικά, ο αριθμός των ανήλικων που δουλεύουν για 300 ευρώ στις ξενοδοχειακές μονάδες αυξήθηκε δραματικά και μαζί του αυξήθηκαν οι τραυματισμοί και οι ξυλοδαρμοί εργαζομένων όπως ο 17χρονος στη Σταλίδα.

Είμαστε δίπλα στον 17χρονο εργαζόμενο στη Σταλίδα και σε κάθε εργαζόμενο/η στο τουρισμό και αλλού. Βιώνουμε όλοι και όλες μας από πρώτο χέρι την εργοδοτική αυθαιρεσία και βία, τις άθλιες συνθήκες εργασίας και ζωής που μας επιβάλλουν κράτος και κεφάλαιο. Τα ταξικά μας συμφέροντα είναι κοινά και αυτό είναι που μας ενώνει. Αφήνουμε στην άκρη τους διαχωρισμούς κλάδου, μισθού, φυλής και φύλου που μας κρατάνε αποστασιοποιημένους/ες. Η δουλειά μας είναι να μιλήσουμε επιτέλους, να σηκώσουμε κεφάλι και να διεκδικήσουμε. Τίποτα δε θα μείνει αναπάντητο.

 

ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗ ΒΙΑ ΤΩΝ ΑΦΕΝΤΙΚΩΝ

ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗ – ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ

Kurbet

Συνέλευση εργαζομένων-ανέργων

Ηράκλειο Κρήτης

syneleysikurbet.wordpress.com

EΣΕ Ρεθύμνου

https://eserethymnou.espivblogs.net/

Facebook : ΕΣΕ Ρεθύμνου

ΠΟΡΕΙΑ  27/10 12:00 ΛΙΟΝΤΑΡΙΑ, ΗΡΑΚΛΕΙΟ

Posted in Εργατικές ειδήσεις | Tagged | Leave a comment

ΕΣΟΔΑ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΡΤΥ ΤΗΣ ΕΣΕ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ

Το Σάββατο 20/10, η ένωσή μας διοργάνωσε πάρτυ, με σκοπό την συλλογή χρημάτων για την κάλυψη δικαστικών εξόδων, συντρόφων/ισσων που σέρνονται στα δικαστήρια το επόμενο διάστημα. Το πάρτυ είχε μεγάλη συμμετοχή και το μπαρ λειτούργησε με ελευθερη οικονομική συνεισφορά ενίσχυσης.

Έξοδα(κάβα,αφίσες)…………………………………431 ευρώ

Έσοδα…………………………………………..339 ευρώ

Posted in Καλέσματα - Δράσεις - Εκδηλώσεις | Leave a comment

ΚΑΤΑΔΙΚΗ ΤΟΥ ΕΡΓΟΔΟΤΗ ΤΟΥ FAT ANGUS

Καταδικάστηκε ο εργοδότης του fat angus, του πρώην μπεργκεράδικου Fat angus στα Γιάννενα, που χρωστούσε (κι ακόμη χρωστάει) 1100 ευρώ στους δυο ντελιβεραδες. Φυσικά δεν αφανίστηκε στο δικαστήριο. Η ποινή, μικρη σημασία έχει παρ΄οτι έφαγε 6 μήνες με τριετή αναστολή. Σημασία έχουν οι αγώνες ενάντια στην ανασφάλιστη εργασία, τα χαμηλά μεροκάματα, την εκμετάλλευση και τη μισθωτή σκλαβιά οι οποίοι συνεχίζονται αμείωτοι.

Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΟΠΛΟ ΜΑΣ

Posted in Απολύσεις, Σωματειακή δουλειά | Leave a comment

Άμεση καταβολή των δεδουλευμένων στους απολυμένους του Fat Angus

 

ΝΑ ΚΑΤΑΒΛΗΘΟΥΝ ΤΩΡΑ ΤΑ ΔΕΔΟΥΛΕΥΜΕΝΑ!

 

Την Δευτέρα 22 Οκτώβρη 2018, θα γίνει η δίκη για την υπόθεση του μπεργκεράδικου  ¨Fat Angus¨, στα Γιάννενα. Πρόκειται για μια υπόθεση που κρατάει από το καλοκαίρι του 2016, όταν ο εργοδότης αποφάσισε να απολύσει δυο ντελιβεράδες ενώ βρίσκονταν σε άδεια. Οι εργαζόμενοι προχώρησαν σε κινητοποιήσεις και αποκλεισμούς, ενώ κατέθεσαν και  αγωγή εναντίον του εργοδότη διεκδικώντας δεδουλευμένα, δώρα και επιδόματα Υψους 1100 ευρω. Το κατάστημα ένα χρόνο μετά έκλεισε.

Τα μπεργκερ κοστίζουν 2 απολύσεις

Δεν είναι η πρώτη ούτε και η τελευταία φορά που τα αφεντικά, με πρόσχημα το «δε βγαίνω» απολύουν εργαζόμενους. Πόσο δε μάλλον όταν οι εργαζόμενοι αυτοί, δεν ζητούν τίποτα περισσότερο από τα νόμιμα, δηλαδή την καταβολή των δεδουλευμένων τους. Πόσο δε μάλλον όταν οι απολύσεις αυτές έρχονται εκδικητικά για τον παραπάνω λόγο, όπως στη συγκεκριμένη περίπτωση όπου αντί για την προβλεπόμενη καλοκαιρινή άδεια, ο εργοδότης σε συνεργασία με τον λογιστή του, υπέγραψαν την «οικειοθελή» αποχώρηση των δυο εργαζομένων. «Ξεχνώντας» μάλιστα, να καταβάλλει τα επιδόματα: άδειας, Πάσχα, Χριστουγέννων καθώς και την αποζημίωση άδειας. Σημειωτέων δε πως αυτός ο άνθρωπος απασχολούσε και διανομείς ανασφάλιστους, αδιαφορώντας για τη σωματική τους ακεραιότητα αλλά και για τις νομικές του υποχρεώσεις.

Η μέθοδος που ακολουθεί μάς είναι γνωστή. Αναβολή στην αναβολή ή χάσιμο της υπόθεσης μέσα στον γραφειοκρατικό λαβύρινθο. Λογαριάζουν όμως χωρίς τον ντελιβερά. Αν περιμέναμε μόνο από τους θεσμούς (αφεντικά), να μας λύσουν τις όποιες διαφορές με τους εργοδότες (αφεντικά), οι αόρατες αλυσίδες που μας κρατούν δέσμιους στο καθεστώς μισθωτής σκλαβιάς, θα ήταν φανερές και θα μιλούσαμε πλέον για δουλεία. Η οργάνωση σε σωματεία και συνδικάτα είναι το εργαλείο που θα βάλλει φρένο στην εργοδοτική αυθαιρεσία.

Είναι καιρός να το καταλάβουν τα αφεντικά (μικρά και μεγάλα). Οι εργαζόμενοι διανομείς δεν τρελάθηκαν απλά μια μέρα και άρχισαν να παίρνουν τους δρόμους και να διανείμουν φαγητά, σε βροχές, χιόνια, κρύο, κυκλοφοριακό κομφούζιο… ρισκάροντας τη σωματική τους ακεραιότητα για πλάκα. Ούτε από χόμπι, ούτε για την ψυχή της μάνας τους. Το κάνουν γιατί το μόνο πράγμα που έχουν να πουλήσουν, είναι η εργατική τους δύναμη. Για να ζήσουν με αξιοπρέπεια. Δεν ζητιανεύουν από τα αφεντικά τα επιδόματα αλλά τα ΑΠΑΙΤΟΥΝ, γιατί αυτά είναι ώρες εργασίας που εκμεταλλεύτηκε το εκάστοτε αφεντικό για το κέρδος του.

Άμεση καταβολή των δεδουλευμένων στους απολυμένους του Fat Angus

ΔΕΥΤΕΡΑ 22 ΟΚΤΩΒΡΗ 9:00

Συγκέντρωση στο Δικαστικό Μέγαρο

 

 

Ελευθεριακή Συνδικαλιστική Ένωση Ιωαννίνων

 

Posted in Απολύσεις, Καλέσματα - Δράσεις - Εκδηλώσεις | Leave a comment